Washington

Veel langer had Donald Trump niet kunnen wachten. Precies op het moment dat de stemming over de American Health Care Act zou beginnen, schorste de voorzitter van het Huis van Afgevaardigden de bijeenkomst in Washington. Trump had op allerlaatste moment het sein gegeven dat hij de veelbesproken wet introk, een wet die eigenlijk vanaf het begin gedoemd was om te mislukken. Trump blufte en niemand hapte. Aan zijn charmes heeft het niet gelegen, maar zoals Al Capone ooit zei: ‘Je komt heel ver met een glimlach. Je komt nog verder met een glimlach en een pistool’.

Vlak nadat Speaker Paul Ryan het Republikeinse plan voor de gezondheidszorg had gepresenteerd op 6 maart, zat president Trump in zijn Oval Office en vroeg aan zijn adviseurs: ‘Is dit écht een goede wet?’.

Vrijdagavond, een kleine drie weken later, viel de wet uiteen in het Huis van Afgevaardigden, wat je niets anders dan een beschamende nederlaag kan noemen. Voor alle controverses die we de afgelopen twee maanden hebben meegemaakt, is dit zijn grootste nederlaag tot nu toe. Zeker voor Trump’s ego. Waar hij jarenlang opschepte over zijn onderhandelingsvaardigheden, viel hij bij zijn eerste belangrijke wetgeving meteen door de mand.

Trump moet zelf ook geweten hebben dat er iets niet helemaal aan de haak was. Anders zou hij niet gevraagd hebben aan zijn adviseurs: ‘Is dit echt een goede wet?’. Uiteindelijk is het antwoord daarop een overweldigend nee. ‘We kwamen net iets tekort’, vertelde Trump vlak na het demasqué. ‘Ietsjes maar. Maar het is nog steeds iets en dus trokken we het in.’

Zo moeizaam had het nooit moeten zijn voor de normaal gesproken zelfverzekerde president. Maandenlang pochte hij tegen zijn fanatieke aanhangers – en de rest van de wereld – over zijn ‘fantastische’ onderhandelingsvaardigheden. Dit is iets wat hij al decennialang doet. Als een vastgoedmagnaat schreef hij in zijn boek The Art of the Deal dat niemand zulke mooie deals kan maken als hij. Het vervangen van Obamacare, iets waar de Republikeinen het al zeven jaar lang over hebben, was Trump’s eerste kans om die talenten in te zetten als president. Washington zou eindelijk zien wat goed onderhandelen is.

Afgang was te verwachten
Maar het was een wet die gedoemd was om te mislukken. Trump zou er alleen al een aantal eigen campagnebeloftes mee verbreken. 24 miljoen inwoners zouden hun ziekteverzekering kwijtraken, waaronder veel uit de arbeidsklasse, grotendeels zijn fanbasis. Anderen zouden hun premies omhoog zien schieten, net als het eigen risico. Trump had zijn twijfels over de American Health Care Act, maar in zijn queeste naar een overwinning, gaf hij alles voor de wet.

Want aan zijn inzet heeft het niet gelegen. Elke dag belde hij met twijfelende Afgevaardigden om ze aan de goede kant van het bord te krijgen. Soms op ietwat dreigende toon. ‘Eerlijk waar, jongens. Een verlies is niet acceptabel’, waarschuwde hij zijn mede-Republikeinen. Dit was de beste, en misschien wel enige, kans om die verschrikking Obamacare, te vernietigen.

Maar chantage bleek niet te helpen. Na de uiterst pijnlijke nederlaag van vrijdag in het Capitool in Washington, wilden Trump en zijn belangrijkste strategist, Stephen Bannon, bloed zien. Ze vroegen om een lijst van Republikeinse tegenstanders, om wraak te nemen. Binnen het Witte Huis was Trump ziedend op zijn partijgenoten, publiekelijk werd een bekendere vijand aangewezen.

“Kijk, we hebben geen Democratische stemmen. We hebben niets, nul”, vertelde Trump in een interview met The New York Times. “Wanneer je geen stemmen krijgt van de andere kant, laten ze je in de steek. Want nu doen ze mensen pijn. Het goede nieuws is dat ze nu eigenaar zijn van de gezondheidszorg”. Maar in werkelijkheid sprak hij nooit met de Democraten om een breedgedragen wet samen te stellen.

Het is een andere trucje die Trump de laatste maanden al laf uitvoerde. Hij is er zeker van dat de Affordable Care Act – oftewel Obamacare – uit zichzelf wel zal falen. De president zegt voorgesteld te hebben dat automatisch te laten gebeuren, zodat hij nog meer naar de Democraten kan wijzen. Daarna zouden ze met hangende pootjes terugkomen voor een nieuwe wet.

“Het beste wat kan gebeuren is dat we Obamacare voortzetten en we de premies zien verdubbelen”, zei hij. “En wanneer het explodeert, komen ze naar me om een deal te maken. En ik sta daar open voor.”

Het is alsof het net afgestudeerde bedrijfskunde ventje, schreeuwend wegloopt bij een mislukt sollicitatiegesprek bij de Shell: “Wacht maar, straks valt de hele boel hier in elkaar. Dan zullen jullie me smeken om de baan aan te nemen!”

In werkelijkheid is het helemaal niet zo dramatisch gestemd met Obamacare. Het afgelopen jaar verliep slechter en de wet heeft aanpassingen nodig, maar er is geen enkel teken dat het op het punt van imploderen staat.

Washington laat zich niet makkelijk verleiden
Het zal ijdele hoop zijn, maar zodra Trump klaar is met publiekelijk de vinger te wijzen naar de Democraten, en binnen het Witte Huis naar de Republikeinen, misschien dat hij dan eens de tijd neemt om zijn eigen tekortkomingen onder de loep te nemen. Hij kon niet genoeg druk uitoefenen op de Republikeinen om zijn wet te steunen. Hij ging nooit met Afgevaardigden in discussie over details van de wet, maar had het alleen over ‘winnen’.

Hij onderschatte ook het effect dat het vervangen van Obamacare zou hebben op zijn Republikeinse basis. Een basis die volgend jaar weer de kans krijgt om nieuwe Afgevaardigden in het Huis te stemmen. De president zag de zorgwet simpelweg als een obstakel voor de echte prijs: belastinghervormingen.

Trump’s adviseurs waren ervan overtuigd dat hij de wet over de finishlijn zou krijgen, puur op persoonlijkheid. En hoewel Afgevaardigden in Washington inderdaad erg onder de indruk waren van zijn charmes en charisma, was het niet genoeg om van een ‘nee’ een ‘ja’ te maken.

Republikein Mark Meadows van de rechtse ‘Freedom Caucus’-beweging, vertelde hoe zijn gesprek met Trump was. “Als dit ging om persoonlijkheden, was dit allang een ‘ja’. Hij is een charmeur en iedereen die tijd met hem doorbrengt, weet dat. Maar dit gaat om beleid, en we gaan het niet om iets anders laten draaien.”

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here